nameless

vakti zamanında
"bir sabah uyansam ve kendimi
usta bir çizerin elinden çıkmış bir çizgi roman karakteri olarak bulsam"
demiştim.

dün gece düşümde oldukça sıkıntılı bir gün geçirmekteyken,
aziz bir arkadaşıma uğradım.
arkadaşım bana içinde bulunduğum dar eşiği geçebilmem için
bir arayışa çıkmam gerektiğini söyledi.
(evet, evet, o kızılderili reislerinin falan yaptıkları gibi)
sonra da bir avuç acı otu, üzerine bir bardak suyla, zorla çiğnetti.
(bu noktada, bu acı otların halüsinojen olduklarını söylememe gerek var mı ey meçhul okur?)
düşün sonlarında çok sevdiğim bir şarkıyı dinleyerek eski okulumun önünden geçtiğimi,
farklı suretlerde karşıma çıkıp duran şeytanla ilginç bir sohbet ettiğimizi
ve açtığı yaralar hala kapanmayan eski bir aşkımı gördüğümü anımsıyorum..